ਚਾਹ ਗਾਈਡ ਚਾਹ ਬਾਰੇ
ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਤੇ “ਬਲੈਂਡਿਡ” ਗਾਲ਼ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ
ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਚਾਹ ਦੋ ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹ ਫ਼ਸਲੀ ਦੌਰ, ਬਾਰਸ਼, ਉਚਾਈ ਤੇ ਮਹੀਨੇ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਚੱਖਣ ਵਾਲਾ ਇਸ ਸਭ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਟਿਕਵਾਂ ਕੱਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਟ ਚੁਣ ਕੇ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਉਹ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ: ਇੱਕ ਰੰਗ ਲਈ, ਇੱਕ ਕੜਕਪਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਮਹਿਕ ਲਈ, ਇੱਕ ਭਾਰ ਲਈ। ਇਹ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹਨ।
ਚਾਹ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਵਿੱਚ “ਬਲੈਂਡਿਡ” ਨੂੰ ਗਾਲ਼ ਵਾਂਗ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੇਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗ਼ਲਤ ਸਮਝੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਇਹੀ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤਾ ਹੁਨਰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਚਾਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ?
ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਪੀਣ ਲਈ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਰੋਜ਼ ਦੀ ਚਾਹ ਖ਼ਰੀਦਣ ਦਾ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
ਚਾਹ ਇੱਕ ਖੇਤੀ ਉਪਜ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਹਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ:
- ਫ਼ਸਲੀ ਦੌਰ। ਉਹੀ ਬੂਟਾ ਅਪ੍ਰੈਲ, ਜੁਲਾਈ ਤੇ ਅਕਤੂਬਰ ਵਿੱਚ ਤੋੜਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਫ਼ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚਾਹਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਦੌਰ ਹਲਕਾ ਤੇ ਵੱਧ ਮਹਿਕ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਰਸਾਤੀ ਦੌਰ ਭਾਰਾ ਤੇ ਖੁਰਦਰਾ, ਪਤਝੜ ਵਾਲਾ ਨਰਮ।
- ਮੌਸਮ। ਗਿੱਲਾ ਮੌਸਮ ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਫੁਲਾ ਕੇ ਪਤਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੁੱਕਾ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
- ਬਾਗ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ। ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵੱਖ ਹਿੱਸੇ, ਵੱਖ ਉਮਰ ਦੇ ਬੂਟੇ, ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ, ਵੱਖ ਕੱਪ।
- ਬਣਾਵਟ। ਉਸ ਦਿਨ ਪੱਤਾ ਕਿੰਨਾ ਸੁਕਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰੋਲਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਵੇਂ ਲੰਘਿਆ, ਇਹ ਦਾਣੇ ਤੇ ਕੱਪ ਦੋਵੇਂ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਚਾਹ ਸਾਲ ਭਰ ਖ਼ਰੀਦੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਠ ਨੌਂ ਸਾਫ਼ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚਾਹਾਂ ਮਿਲਣਗੀਆਂ, ਕੁਝ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਕੁਝ ਆਮ, ਇੱਕ ਦੋ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ। ਘਰ ਦੀ ਚਾਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਪਏ ਪੈਕਟ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਤਲਬ ਹੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਸਵੇਰ ਦਾ ਕੱਪ ਕੱਲ੍ਹ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗੇ।
ਬਲੈਂਡਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਲੈਂਡ ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਉਸ ਦੀ ਔਸਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਤੈਅ ਮਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਚੱਖਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜ਼ਿਹਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲਾਟਾਂ ਤੋਂ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕੱਲੀਆਂ ਉਸ ਮਿਆਰ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਉਤਰਦੀਆਂ।
ਵੱਖ ਵੱਖ ਲਾਟ ਵੱਖ ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਇੱਕ ਲਾਟ ਸਾਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੀ:
| ਕੱਪ ਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ | ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ |
|---|---|
| ਰੰਗ, ਰੰਗਤ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹਾਈ | ਚੰਗੀ ਸੇਕੀ ਹੋਈ, ਛੋਟੇ ਗਰੇਡ ਦੀ ਲਾਟ, ਅਕਸਰ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ |
| ਕੜਕਪਣ, ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਡੰਗ | ਚੰਗੀ ਦੂਜੇ ਫ਼ਸਲੀ ਦੌਰ ਦੀ ਆਸਾਮ, ਮਹਿੰਗਾ ਹਿੱਸਾ |
| ਭਾਰ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵਜ਼ਨ | ਵਾਦੀ ਵਿੱਚ ਉੱਗਿਆ ਅਸਲ ਦਮ ਵਾਲਾ ਪੱਤਾ |
| ਮਹਿਕ, ਜੋ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ | ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਕਾਈਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀਆਂ ਲਾਟਾਂ, ਸਸਤੀਆਂ ਘੱਟ ਹੀ |
| ਦੁੱਧ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ | ਟੈਨਿਨ ਤੇ ਥੀਆਰੂਬਿਜਿਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ, ਜੋ ਆਸਾਮ ਦਾ ਗੁਣ ਹੈ |
ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਖੋਖਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਕੜਕਪਣ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਦਾ ਰੰਗ ਹਲਕਾ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ ਗਾਹਕ ਕਹੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਫਿੱਕੀ ਹੈ। ਪੰਜੇ ਗੱਲਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ, ਉਸ ਭਾਅ ਉੱਤੇ ਜੋ ਘਰ ਦੇ ਸਕੇ, ਮਹੀਨੇ ਦਰ ਮਹੀਨੇ ਲਿਆਉਣਾ ਹੀ ਇਹ ਕੰਮ ਹੈ।
ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਚੱਖ ਕੇ, ਤੇ ਨਾਂਹ ਕਰ ਕੇ।
ਲਾਟਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੈਅ ਮਾਤਰਾ ਤੇ ਤੈਅ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ, ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਕੱਪਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਲਾਟ ਨੂੰ ਮਿਆਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਬਲੈਂਡ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਚੰਗੀ ਚਾਹ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਸਵਾਲ ਕਦੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ “ਇਹ ਚੰਗੀ ਹੈ”, ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਇਹ ਬਲੈਂਡ ਨੂੰ ਮਿਆਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ”।
ਬਹੁਤਾ ਹੁਨਰ ਨਾਂਹ ਕਹਿਣ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਲਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਸਤੀ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਲਗਭਗ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲੈਣਾ ਹੀ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਲੈਂਡ ਖਿਸਕਦਾ ਹੈ। ਖਿਸਕਣਾ ਇੱਕਦਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਹ ਅੱਧਾ ਫ਼ੀਸਦੀ ਕਰ ਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਗਾਹਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਬਾਕੀ ਅੱਧਾ ਹੁਨਰ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਹੈ। ਚੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅੱਜ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਨੂੰ ਉਸ ਕੱਪ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮਹੀਨਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਵੱਖਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਖਰੇ ਤਾਪਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੱਖਿਆ ਸੀ। ਇਸੇ ਲਈ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਉਹ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਜੋ ਲਿਖ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਤੇ ਭਾਰ ਵਧਾਉਣਾ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨਹੀਂ
ਇਹੀ ਫ਼ਰਕ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਅਸਲੀ ਫ਼ਰਕ ਹੈ।
ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਲਾਟਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਨਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿਆਰ ਕੱਪ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਤੇ ਵੱਧ ਟਿਕਵਾਂ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ ਵਧਾਉਣਾ ਲਾਗਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਸਤਾ ਮਾਲ ਪਾਉਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਆਸ ਨਾਲ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਨਿਚੁੜਿਆ ਪੱਤਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਦੇ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਡੰਡੀ ਤੇ ਰੇਸ਼ਾ। ਸਸਤੇ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਪੱਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਚੰਗੀ ਚਾਹ ਢੋਅ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਕੱਪ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ “ਬਲੈਂਡ” ਲਿਖਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਪੈਕਟ ਦੇ ਮੂਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਕਰਕੇ “ਬਲੈਂਡਿਡ” ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਪਤਾ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?
ਲੇਬਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ। ਕੱਪ ਤੋਂ, ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਂਡ ਕੀ ਦੱਸਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੈ।
- ਕੀ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਾਹ ਕਿੱਥੋਂ ਦੀ ਹੈ? “ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਗ਼” ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਸਕੋ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਂਡ ਮੂਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਦੱਸ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ।
- ਕੀ ਕੱਪ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਟਿਕਦਾ ਹੈ? ਇੱਕ ਚਮਚ ਸਾਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮਿੰਟ ਬਣਾਓ। ਠੀਕ ਬਣੇ ਬਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਰੰਗ, ਭਾਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਡੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਰ ਵਧਾਏ ਹੋਏ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਰੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
- ਕੀ ਸੁਆਦ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਵਰਗਾ ਹੈ? ਚੰਗੀ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਸਬੂਤ ਅਕੇਵਾਂ ਹੈ। ਕਦੇ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ।
- ਕੀ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪੱਤੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ? ਖਿਸਕਣਾ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹੋ।
ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ
ਅਸੀਂ ਬਲੈਂਡ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਸਾਮ ਦੇ ਬਾਗ਼ਾਂ ਤੇ ਅਸਟੇਟਾਂ ਤੋਂ ਬਲੈਂਡ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਨਾ ਡੁਆਰਸ, ਨਾ ਤਰਾਈ, ਨਾ ਭਾਅ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਾ। ਇਹ ਪਾਬੰਦੀ ਸਾਥੋਂ ਲਚਕ ਖੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਆਸਾਮ ਦਾ ਮੌਸਮ ਮਾੜਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਕਿਸੇ ਸਸਤੇ ਇਲਾਕੇ ਵੱਲ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਵਧਾ ਸਕਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਭਾਅ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਲਿਖੇ “100% ਆਸਾਮ” ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਥਾਂ ਮਤਲਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਸਾਮ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਉੱਗਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਲਟੀ ਤੇ ਕੜਕ ਕਾਲੀ ਚਾਹ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਇੱਕੋ ਇਲਾਕਾ ਹੈ ਜੋ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਅਸਲ ਭਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹੀ ਕੱਪ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਝ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਨੁਸਖ਼ਾ 1986 ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਰੱਖਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰਾ ਜਿੰਨਾ ਹਿਲਣ ਦਾ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦਿਸ਼ ਲੱਗੇਗਾ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਇਹੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਪਰਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਚਾਹ ਪੱਤੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਰਖਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਉੱਤੇ।
ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਏਨਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਚਾਹ ਦੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, 100 ਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ 1 ਕਿਲੋ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।