ਚਾਹ ਦੀ ਮਲਾਈ, ਤੇ ਠੰਢੀ ਚਾਹ ਧੁੰਦਲੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨੁਕਸ ਨਹੀਂ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਦੇ ਕੱਪ ਉੱਤੇ ਜੰਮਦੀ ਪਰਤ ਦੁੱਧ ਹੈ: ਠੰਢੀ ਹੁੰਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੀ ਚਿਕਨਾਈ ਤੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ। ਬਿਨਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਕਾਲੀ ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਦਿਸਦੀ ਪਤਲੀ ਝਿੱਲੀ ਖਣਿਜਾਂ ਦੀ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਸਖ਼ਤ ਪਾਣੀ ਦਾ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਚਾਹ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਠੰਢੀ ਚਾਹ ਦਾ ਧੁੰਦਲਾਪਣ ਤੀਜੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਟੀ ਕਰੀਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਕਿ ਚਾਹ ਤਕੜੀ ਬਣੀ ਸੀ।

ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਇੱਕੋ ਸਮੱਸਿਆ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਨ, ਸੋ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਦਾ ਹੱਲ ਬਾਕੀ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੰਵਾਰਦਾ।

ਮੇਰੀ ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਜੰਮਦੀ ਇਹ ਪਰਤ ਕੀ ਹੈ?

ਦੁੱਧ। ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹੀ ਮਲਾਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਰਸੋਈਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪੂਰੀ ਮਲਾਈ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਗਰਮ ਕਰੋ ਤਾਂ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਪਰਲੀ ਤਹਿ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਉੱਡਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਗਾੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵ੍ਹੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਆਪਣੀ ਬਣਤਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਚਿਕਨਾਈ ਉੱਠ ਕੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੇ ਉਸ ਜਾਲ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਬੈਠਦੀ ਹੈ। ਨਤੀਜਾ ਉਹ ਪਰਤ ਹੈ ਜੋ ਭਾਂਡਾ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਪਿਆ ਰਹੇ ਓਨੀ ਮੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਲਾਹ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਖ਼ਰਾਬੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ। ਪੂਰੀ ਮਲਾਈ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਗਰਮ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ ਤਾਂ ਇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੱਝ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਵੱਧ ਚਿਕਨਾਈ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲੋਂ ਛੇਤੀ ਤੇ ਮੋਟੀ ਪਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕੀਏ

ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਹਿੱਲਦੀ ਰੱਖੋ ਜਾਂ ਢਕੀ ਰੱਖੋ। ਪਿਆ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਭਾਂਡਾ ਢਕ ਦੇਣਾ, ਜਾਂ ਚਾਹ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਨ ਦੇਣ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿੱਧਾ ਪਾ ਦੇਣਾ, ਤਿੰਨੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਪਰਤ ਲਈ ਸ਼ਰਤ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸਤ੍ਹਾ ਹੈ। ਲਾਹ ਦੇਣਾ ਵੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਮਲਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਨਾ ਮੰਨਣ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਦਲੀਲ ਹੈ।

ਫਿਰ ਬਿਨਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਕਾਲੀ ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਝਿੱਲੀ ਕੀ ਹੈ?

ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ।

ਸਖ਼ਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹ ਹਵਾ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੀ ਹੈ ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਚਾਹ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਸੱਤਰੰਗੀ ਜਿਹੀ ਝਿੱਲੀ ਤਰਦੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ: ਸਖ਼ਤ ਪਾਣੀ, ਚਾਹ, ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸਤ੍ਹਾ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਹਟਾ ਦਿਓ ਤਾਂ ਉਹ ਆਉਂਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਓਹੀ ਪੱਤੀ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੱਪ ਉੱਤੇ ਤੇਲ ਜਿਹੀ ਝਿੱਲੀ ਛੱਡਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪਿਆ ਰਹਿ ਗਏ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਦਿਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਜੋ ਬਣਦੇ ਸਾਰ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।

ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕੀਏ

ਨਰਮ ਜਾਂ ਫ਼ਿਲਟਰ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਕਾਰਨ ਹੀ ਮੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਿੰਬੂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਤੇ ਨਿੰਬੂ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਇਹ ਝਿੱਲੀ ਘੱਟ ਹੀ ਦਿਸਣ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੁੱਧ ਸਤ੍ਹਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਰਸਾਇਣ ਹੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਲਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਚਾਹ ਠੰਢੀ ਹੋ ਕੇ ਧੁੰਦਲੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?

ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕੋ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਹੈ।

ਤਕੜੀ ਕਾਲੀ ਚਾਹ ਕੈਫ਼ੀਨ ਨਾਲ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਕਸੀਕ੍ਰਿਤ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਰੰਗ ਤੇ ਕੜਕਪਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਥੀਆਫ਼ਲੇਵਿਨ ਤੇ ਥੀਆਰੂਬਿਜਿਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਚਾਹ ਗਰਮ ਹੈ, ਇਹ ਘੁਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਠੰਢੀ ਹੋ ਕੇ ਕਰੀਬ 40°C ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਏਨਾ ਵੱਡਾ ਜੋੜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘੁਲਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਏਨਾ ਬਰੀਕ ਕਿ ਰੌਸ਼ਨੀ ਖਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹ ਧੁੰਦਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਟੀ ਕਰੀਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ: ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਕੜੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਤਲੀ ਚਾਹ ਸਾਫ਼ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਜੋਗਾ ਕੁਝ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਧੁੰਦਲਾਪਣ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕਿ ਚਾਹ ਘਟੀਆ ਹੈ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵਿਗੜ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਵਾਪਸ ਵੀ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਚਾਹ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਗਰਮ ਕਰੋ ਤਾਂ ਉਹ ਜੋੜ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧੁੰਦ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਓਹੀ ਗਲਾਸ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਧੁੰਦਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆਂ ਮੁੜ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਈਸਡ ਟੀ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ

ਘਰ ਦੀ ਬਣੀ ਆਈਸਡ ਟੀ ਗੰਧਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖ਼ਰੀਦੀ ਹੋਈ ਸਾਫ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਕਾਰਨ ਟੀ ਕਰੀਮ ਹੀ ਹੈ। ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਛੇਤੀ ਠੰਢੀ ਕਰੋ। ਜਿਸ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੋੜ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੰਘਣ ਨਾਲ ਕਣ ਏਨੇ ਵੱਡੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਤਕੜੀ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿੱਧੀ ਢੇਰ ਸਾਰੀ ਬਰਫ਼ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਦਾਇਰਾ ਛੇਤੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਲਾਸ ਵੱਧ ਸਾਫ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿਉਂ ਲਵੋ। ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿਉਂਣ ਨਾਲ ਉਹ ਤੱਤ ਕਿਤੇ ਘੱਟ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਤੋਂ ਧੁੰਦ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਸੋ ਨਤੀਜਾ ਆਪੇ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਆਦ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵੱਧ ਨਰਮ ਤੇ ਘੱਟ ਕੜਕ, ਜੋ ਆਸਾਮ ਸੀਟੀਸੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹੀ ਹੋਵੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ।

ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖੱਟਾ, ਯਾਨੀ ਨਿੰਬੂ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੈ?

ਨਹੀਂ। ਤਿੰਨੇ ਸਾਧਾਰਨ ਭੌਤਿਕ ਰਸਾਇਣ ਹਨ: ਦੁੱਧ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨਾ, ਖਣਿਜਾਂ ਦਾ ਖਣਿਜਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤਕੜੀ ਚਾਹ ਦਾ ਤਕੜੀ ਚਾਹ ਵਾਂਗ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਖ਼ਰਾਬੀ, ਮਿਲਾਵਟ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਚਾਹ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।

ਜਿਹੜੀ ਚਾਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਫਿੱਕੀ ਪੈ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਪਤਾ ਵੱਖਰੇ ਤੇ ਕਿਤੇ ਸਾਫ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਿਕ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਆਦ ਰੁੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਚਾਹ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਸਤ੍ਹਾ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।

ਛੇਤੀ ਵੇਖਣ ਲਈ

• ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਜੰਮਦੀ ਪਰਤ ਮਲਾਈ ਹੈ: ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਗਰਮ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਚਿਕਨਾਈ ਤੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ। ਹਿਲਾਓ, ਢਕੋ, ਜਾਂ ਪਾ ਲਵੋ।
• ਕਾਲੀ ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਦਿਸਦੀ ਝਿੱਲੀ ਸਖ਼ਤ ਪਾਣੀ ਦਾ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਹੈ ਜੋ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਚਾਹ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਨਿੰਬੂ ਜਾਂ ਨਰਮ ਪਾਣੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
• ਠੰਢੀ ਹੁੰਦੀ ਚਾਹ ਦਾ ਧੁੰਦਲਾਪਣ ਟੀ ਕਰੀਮ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਚਾਹ ਤਕੜੀ ਬਣੀ ਸੀ।
• ਦੁਬਾਰਾ ਗਰਮ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਟੀ ਕਰੀਮ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਛਾਣ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
• ਸਾਫ਼ ਆਈਸਡ ਟੀ ਲਈ ਤਕੜੀ ਬਣਾਓ ਤੇ ਛੇਤੀ ਠੰਢੀ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿਉਂ ਕੇ ਬਣਾਓ।
• ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਚਾਹ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।