গণেশ চাহ আৰু ডাঙৰ ব্ৰেণ্ডবোৰৰ তুলনা

ভাৰতৰ প্ৰতিটো ভাল চাহ ব্ৰেণ্ড এটা ব্লেণ্ড, আমাৰটোও, আৰু এয়া কাৰো ওপৰত অভিযোগ নহয়। প্ৰকৃত প্ৰশ্নটো হ’ল ব্লেণ্ডত কি পৰে আৰু আপোনাক কোৱা হয় নে নাই। গণেশ চাহ কেৱল অসমৰ বাগিচা আৰু এষ্টেটৰ পৰাই ব্লেণ্ড কৰা হয়। সৰহভাগ ৰাষ্ট্ৰীয় ব্ৰেণ্ডে গোটেই দেশত এটা দাম সামলাবলৈ কেইটামান অঞ্চলৰ চাহ ব্লেণ্ড কৰে। দুয়োটাই শিল্প। সেইবোৰৰ ভিতৰত কেৱল এটাই 100% অসম।

এই পৃষ্ঠাখন কেনেকৈ লিখা হৈছে, সেই বিষয়ে এটা কথা। আন কোনো ব্ৰেণ্ডৰ বিষয়ে ইয়াত কোৱা প্ৰতিটো সমালোচনা হয় তেওঁলোকৰ নিজৰ প্ৰকাশিত সামগ্ৰীৰ উদ্ধৃতি নহয় পৰীক্ষা কৰিব পৰা তথ্য, আৰু লিংকটো লগে লগে দিয়া হৈছে যাতে আপুনি নিজেই চাব পাৰে। আমি কোনো সমালোচনা সজা নাই, আৰু য’ত কোনো প্ৰতিযোগী সঁচাকৈ কোনো কথাত ভাল, তাত সেয়া লিখা আছে।

প্ৰথম কথা, ব্লেণ্ডিং সমস্যা নহয়

আপুনি বহুত প্ৰচাৰ পঢ়িব যিয়ে “ব্লেণ্ড”ক গালিৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰে। তাক এৰি দিয়ক, তেতিয়াও যেতিয়া সেয়া সেই ব্ৰেণ্ডবোৰৰ ফালে লক্ষ্য কৰা হৈছে যিসকলৰ লগত আমি প্ৰতিযোগিতা কৰোঁ।

এখন বাগিচাৰ চাহ বছৰজুৰি সলনি হৈ থাকে। প্ৰথম ফচলৰ পৰ্যায়টো দ্বিতীয় ফচলৰ পৰ্যায়ৰ দৰে নহয়, বৰষুণীয়া জুলাই শুকান অক্টোবৰৰ দৰে নহয়, আৰু এখন এষ্টেটৰ উৎপাদন ইমান সলনি হয় যে কেৱল বাগিচা চাই কিনা চাহৰ সোৱাদ কেইমাহমানৰ পিছত পিছত বেলেগ হ’ব। ব্লেণ্ডিং সেই উপায় যাৰ দ্বাৰা এটা কৃষি সামগ্ৰীৰ পৰা, যিয়ে স্থিৰ থাকিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে, স্থিৰ কাপ বনোৱা হয়। ইয়াৰ বাবে চাখোঁতা লাগে, যোৱা বছৰৰ কাপটোৰ স্মৃতি লাগে, আৰু সেই লটটোক নাই বুলি কোৱাৰ সাহস লাগে যিটো সস্তা আৰু উপলব্ধ।

আমি ব্লেণ্ড কৰোঁ। খোৱাৰ যোগ্য প্ৰতিটো ব্ৰেণ্ডে ব্লেণ্ড কৰে। এয়া সঁচাকৈ কেনেকৈ চলে, তাৰ ওপৰত দীঘল লেখা আছে, কাৰণ এই ক্ষেত্ৰত আটাইতকৈ কম বুজা বস্তুটো এইটোৱেই।

ব্লেণ্ডৰ বিষয়ে সোধা কথাটো সৰল: তাত কোনবোৰ অঞ্চল পৰিছে, আৰু ব্ৰেণ্ডে আপোনাক কয় নেকি?

ডাঙৰ ব্ৰেণ্ডবোৰ সঁচাকৈ কি

টাটা টি গোল্ড

দেশৰ আটাইতকৈ বেছি বিক্ৰী হোৱা প্ৰিমিয়াম ব্লেণ্ড, আৰু ব্লেণ্ডিঙৰ এটা সৎ নমুনা। এয়া “15% কোমলকৈ ঘূৰোৱা সুগন্ধী দীঘল পাতক 85% অসম চিটিচি পাতৰ লগত ব্লেণ্ড কৰা” (উৎস, আৰু টাটাৰ নিজৰ ব্ৰেণ্ড পৃষ্ঠা)। দীঘল পাত গোন্ধৰ বাবে, চিটিচি শক্তিৰ বাবে, আৰু অনুপাতটো ছপা কৰা হৈছে, যিটো সৰহভাগে কৰিব নোৱাৰে।

এয়া ভাল সামগ্ৰী। যদি আপোনাক আমাতকৈ বেছি গোন্ধ লাগে তেন্তে সেয়া কিনক।

ৱাঘ বকৰী

পশ্চিম ভাৰতৰ ডাঙৰ নাম। গুজৰাট টি প্ৰচেছাৰ্ছ এণ্ড পেকাৰ্ছ “গুজৰাটত 70% বজাৰ অংশৰ সৈতে আগশাৰীৰ” আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত সপ্তম স্থানত (উৎস)। যিয়ে গুজৰাটত ডাঙৰ হৈছে তেওঁ এই সোৱাদটো মুখস্থ জানে, আৰু ইমান বহি যোৱাটো এক সফলতা, দোষ নহয়।

ইয়াৰ ওপৰত প্ৰকাশিত সমালোচনাটো হ’ল যে এয়া “সাধাৰণ চিটিচি ব্লেণ্ড, কোনো বিশেষ, প্ৰিমিয়াম বা হাতে বনোৱা শ্ৰেণী নাই” (উৎস)। আমি এইটোও ক’ম যে সেই বাক্যটো আমাৰ ওপৰতো প্ৰযোজ্য, আৰু আমাক ইয়াৰ বাবে কোনো লাজ নাই।

ছ’চাইটি টি

মুম্বাইৰ সেই ব্ৰেণ্ড যিটো আমাৰ আটাইতকৈ ওচৰত, আৰু সঁচাকৈ স্থিৰ। প্ৰকাশিত সমালোচনাটো হ’ল “উৎসৰ বিষয়ে সীমিত স্বচ্ছতা” (উৎস)। এইটো গম্ভীৰভাৱে লোৱা উচিত, আৰু গোটেই পৃষ্ঠাখন এই প্ৰশ্নটোৰ ওপৰতে ঘূৰে।

ব্ৰুক বণ্ড ৰেড লেবেল আৰু তাজমহল

হিন্দুস্তান ইউনিলিভাৰৰ যোৰটো, যিয়ে দুয়ো মিলি আন যিকোনোতকৈ বেছি ভাৰতীয় ৰান্ধনিঘৰত আছে। প্ৰকাশিত সমালোচনাটো আটাইতকৈ পোনপটীয়া: “এষ্টেট উৎসৰ ওপৰত কোনো স্বচ্ছতা নাই, ডাঙৰ পৰিমাণত কাৰখানাত মিহলোৱা” (উৎস)।

গোটেই আপোচটো আকাৰৰ। যি চাহৰ সোৱাদ মাৰ্চত ক’চিত আৰু অক্টোবৰত কানপুৰত একে হ’ব লাগে, আৰু সেই দামত যিটো দুয়োঠাইতে চলিব, সেয়া সেই মালৰ পৰাই বনিব যিটো সেই ত্ৰৈমাসিক নিলামত পোৱা গৈছিল। এয়া এক ডাঙৰ কাৰিকৰী সফলতা। ইয়াৰ মানে এইটোও যে পেকেটৰ অঞ্চলবোৰ সলনি হৈ থাকে, আৰু সেই আকাৰত কোনেও সেইবোৰক নাছাপে।

তাৰ পিছত নতুন ধৰণৰ চাহ ব্ৰেণ্ড আছে

যোৱা কেইবছৰমানত এটা নতুন শ্ৰেণী আহিছে: পোনে পোনে গ্ৰাহকক বিক্ৰী কৰা চাহ ব্ৰেণ্ড যিসকলে সৰহভাগ সময়ত বাকী সকলোৰে ওপৰত আক্ৰমণ কৰি প্ৰচাৰ কৰে। Sammvaad আটাইতকৈ স্পষ্ট উদাহৰণ, আৰু ইয়াক মনোযোগেৰে চোৱা উচিত, কাৰণ সি যি যুক্তি দিয়ে সেয়া এতিয়া বহুতে দোহাৰে।

আৰম্ভণিটো সেইখিনিৰ পৰাই কৰোঁ যিখিনি সি শুদ্ধকৈ কয়, কাৰণ কিছু কথা সি সঁচাকৈয়ে শুদ্ধকৈ কয়। তাৰ মুখ্য কথাটো সতেজতা, আৰু সতেজতা সঁচাকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ: চাহ পাতল পৰে, প্ৰথমে গোন্ধ যায়, আৰু গুদামত পৰি থকা পেকেট এটা বেয়া পেকেট। এই কথাটো আমি চাহ ৰখাৰ বিষয়ে আমাৰ নিজৰ পৃষ্ঠাত কওঁ। ইয়াত কোনো বিবাদ নাই।

বিবাদটো সেই সকলোবোৰৰ লগত যিবোৰ ইয়াৰ ওপৰত সজা হৈছে।

দাবীটো

তেওঁলোকৰ ছাইটে কয় যে “সৰহভাগ ডাঙৰ চাহ ব্ৰেণ্ডে নিম্নমানৰ চাহ বিক্ৰী কৰে, কৃত্ৰিম সোৱাদ আৰু ৰঙেৰে ভৰা, যিটো আপোনাৰ ওচৰ পোৱাৰ আগতে 8-12 মাহ তাকত পৰি থাকে”, আৰু সেই একেই পৃষ্ঠাত এখন তুলনা তালিকাই “আমি”ক “আনবোৰ”ৰ সন্মুখত ৰাখে, আৰু আনবোৰৰ স্তম্ভত লিখা আছে “দিয়া ৰং আৰু সোৱাদ” আৰু “আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ মূল্যত” (উৎস)।

ইয়াৰ লগতে সেই পৰিচিত কথাটো চলে যে ভাৰতৰ ভাল চাহ ৰপ্তানি হৈ যায় আৰু বাকীখিনি ভাৰতীয়ৰ বাবে এৰি দিয়া হয়।

ৰপ্তানিৰ দাবীটো হিচাপৰ সন্মুখত থিয় নহয়

ভাৰতে 2024 ত 1,303.53 নিযুত কিলো চাহ উৎপাদন কৰিছিল আৰু 2024-25 ত 262.98 নিযুত কিলো ৰপ্তানি কৰিছিল (উৎস)। প্ৰতি পাঁচ কিলোৰ ভিতৰত প্ৰায় চাৰি কিলো দেশৰ বাহিৰলৈ নাযায়েই।

“ভাল মালখিনি বাহিৰলৈ গুচি যায়” এই কথাটো শুদ্ধ হ’লে গোটেই ভাৰতীয় ফচলৰ প্ৰায় 80% বাকী থকা হ’ব লাগিব, আৰু সেই শ্ৰেণীত তেন্তে প্ৰতিটো প্ৰিমিয়াম ব্ৰেণ্ড, প্ৰতিটো উপহাৰৰ কৌটা, দিল্লীত বিক্ৰী হোৱা প্ৰতিটো এক এষ্টেটৰ দাৰ্জিলিং, আৰু এই দাবী কৰা ব্ৰেণ্ডবোৰৰ চাহো আহি যাব। এয়া কোনো উদ্যোগৰ বৰ্ণনা নহয়। এয়া “মোৰটো কিনক” কোৱাৰ এটা উপায়।

সংখ্যাবোৰ

ভাৰতীয় চাহ, উৎপাদন আৰু ৰপ্তানি

জোখ	পৰিমাণ	ভাগ
উৎপাদন, 2024	1,303.53 নিযুত কিলো	100%
ৰপ্তানি, 2024-25	262.98 নিযুত কিলো	প্ৰায় 20%
ভাৰততে খোৱা	প্ৰায় 1,040 নিযুত কিলো	প্ৰায় 80%

ইয়াৰ তলত আন এটা প্ৰশ্নও পৰি আছে। যদি ৰপ্তানিত সঁচাকৈ মান আৰু ধন থাকিলহেঁতেন তেন্তে এই যুক্তি দিয়া ব্ৰেণ্ডবোৰে ৰপ্তানি কৰি থাকিলহেঁতেন। তেওঁলোকে কৰা নাই। তেওঁলোকে ভাৰতীয়ক দামীকৈ বিক্ৰী কৰি আছে, আৰু ভাৰতীয়ক কৈ আছে যে বাকী সকলোৱে তেওঁলোকক তলিৰ মাল বিক্ৰী কৰে।

ৰঙৰ অভিযোগটো লেণ্ডিং পেজৰ ঠাইত আন ক’ৰোবালৈ যোৱা উচিত

এই অংশটোৰ বিষয়ে স্পষ্ট হোৱাটো দৰকাৰ, কাৰণ এয়া ভাল লগা নলগাৰ কথা নহয়। চাহত ৰং দিয়াটো বেআইনী। FSSAI ৰ খাদ্য মানদণ্ড অনুসৰি চাহ “বাহ্যিক পদাৰ্থ, দিয়া ৰং আৰু ক্ষতিকাৰক বস্তু”ৰ পৰা মুক্ত হ’ব লাগে, আৰু চাহ সেই খাদ্যবোৰৰ কোনো তালিকাত নাই য’ত কোনো কৃত্ৰিম ৰং অনুমোদিত (ভাৰতীয় চাহ ব’ৰ্ড)।

সেয়েহে যি তুলনা তালিকাৰ “আনবোৰ” স্তম্ভত “দিয়া ৰং আৰু সোৱাদ” আৰু “আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ মূল্যত” লিখা আছে, সেয়া এই অভিযোগ কৰি আছে যে বাকী ভাৰতীয় চাহ উদ্যোগে খাদ্য সুৰক্ষাৰ অপৰাধ কৰি আছে আৰু মানুহক বিপদত পেলাই আছে। যদি কোনো ব্ৰেণ্ডে এইটো বিশ্বাস কৰে তেন্তে ঠিকনাটো FSSAI ৰ, আৰু ফলাফলটো জব্দ আৰু গোচৰ হ’ব। ইয়াৰ ঠাইত ইয়াক বিজ্ঞাপন হিচাপে ছপোৱাটোৱে, কোনো ব্ৰেণ্ডৰ নাম নোলোৱাকৈ, অভিযোগটোৰ লাভ লয় আৰু তাৰ কোনো দায়িত্ব নলয়।

আৰু তেওঁলোক নিজৰ বৰ্ণনা অনুসৰি দুই অঞ্চলৰ ব্লেণ্ড

ইয়াত কথাটো বুজিবলৈ টান হৈ পৰে। সেই একেই পৃষ্ঠাই কয় যে চাহটো “অসম আৰু ডুৱাৰ্ছ বাগিচাৰ পৰা মাষ্টাৰ ব্লেণ্ডাৰে বনোৱা 8 টা সৰ্বোত্তম চিটিচি ব্যৱহাৰ কৰি হাতেৰে প্ৰস্তুত” (উৎস), আৰু মুখ্য পৃষ্ঠাই ইয়াক “অসম আৰু ডুৱাৰ্ছৰ সৰ্বোত্তম এষ্টেটৰ চাহ ব্লেণ্ড কৰি বনোৱা” বুলি বৰ্ণনা কৰে (উৎস)।

আঠটা চাহ, দুই অঞ্চল, মাষ্টাৰ ব্লেণ্ডাৰ। আমি এই সকলোবোৰৰ লগত একমত: ভাল ব্লেণ্ডিং এইটোৱেই হয়, আৰু আমিও এইটোৱেই কৰোঁ। কেৱল এইটো সেই প্ৰচাৰৰ কাষত অদ্ভুত লাগে যিয়ে আপোনাক বাকী সকলোৰে ব্লেণ্ডৰ ওপৰত সন্দেহ কৰিবলৈ মাতে।

ডুৱাৰ্ছ উত্তৰ বংগৰ এটা প্ৰকৃত চাহ অঞ্চল আৰু তাক ব্যৱহাৰ কৰাত একো ভুল নাই। সেয়া সাধাৰণতে অসমতকৈ সস্তা পাত, আৰু যি ব্লেণ্ডে তাৰ ফালে হাত মেলে সি সেই কামটো কৰি আছে যিটো আমাৰটোৱে নকৰে। আমি কেৱল অসম কিনোঁ, আৰু ইয়াৰ বাবে আমি নমনীয়তা হেৰুৱাব লগা হয়; সেই কাৰণেই আমাৰ পেকেটত “100% অসম”ৰ অৰ্থ আছে।

কাপ প্ৰতি তালিকাখন মনোযোগেৰে পঢ়ক

সেই একেই পৃষ্ঠাই এখন হিচাপৰ তুলনাও চলায়: আন ব্ৰেণ্ড কাপ প্ৰতি 2.5 গ্ৰাম আৰু কাপ প্ৰতি ₹1.50, আৰু Sammvaad কাপ প্ৰতি 1.8 গ্ৰাম আৰু ₹1.07 (উৎস)।

মন কৰক কামটো কিহে কৰি আছে। ৰাহিখিনি কিলো প্ৰতি কম দামৰ পৰা অহা নাই; কিলো প্ৰতি ₹599 ত সেয়া দোকানৰ সৰহভাগ মালতকৈ দামী। ৰাহিখিনি এই ধৰি লোৱা কথাটোৰ পৰা আহে যে আপুনি তেওঁলোকৰ 1.8 গ্ৰাম তাত ব্যৱহাৰ কৰিব য’ত আন কাৰোবাৰ 2.5 গ্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰিলহেঁতেন, আৰু এই ধাৰণাটো তেওঁলোকে আপোনাৰ হৈ, নিজৰ তালিকাত, নিজৰ চাহৰ বিষয়ে বনাইছে।

যিকোনো চাহৰ মাত্ৰা 1.8 গ্ৰাম কৰি দিয়ক তেন্তে সেয়া কাপ প্ৰতি সস্তা হৈ যায়। কাপটো তথাপিও খাব পৰা নে নাই, এইটো সেই অংশ যিটো তালিকাখনে আপোনাক ক’ব নোৱাৰে, আৰু জনাৰ একমাত্ৰ উপায়টো এই পৃষ্ঠাৰ তলত লিখা আছে।

ভিডিঅ’ বিজ্ঞাপনটো, আৰু উলটা দিশে চলা এটা যুক্তি

সেই একেই ব্ৰেণ্ডৰ শেহতীয়া এটা ইনষ্টাগ্ৰাম বিজ্ঞাপনে এজন কিনোঁতাৰ মনত আহিব পৰা আপত্তিবোৰ এটা এটাকৈ চায়। চাৰিটা দাবী। এটা প্ৰকৃত সুবিধা যিটো আমি দিব নোৱাৰোঁ, এটা ন্যায্য, এটা আকৌ সেই মাত্ৰাৰ তালিকাখনেই, আৰু এটাক লাহে লাহে খুলি চোৱা উচিত, কাৰণ সেয়া প্ৰমাণৰ দৰে শুনায় আৰু আচলতে তাৰ ঠিক উলটা।

বিনামূলীয়া কেশ অন ডেলিভাৰী। এয়া এটা প্ৰকৃত সুবিধা আৰু আমি সেয়া নিদিওঁ। যদি চাহ পোৱাৰ আগতেই ধন দিয়াটোৱেই আপোনাক আটকাই আছে, তেন্তে তেওঁলোকে সেই সমস্যাটো সমাধান কৰিছে আৰু আমি কৰা নাই। আমি কেৱল ইউপিআই লওঁ, যিটো এটা প্ৰকৃত সীমাবদ্ধতা, আৰু এইটোৱেই সেই সৎ কাৰণ যে কিছুমান মানুহে আমাৰ ঠাইত তেওঁলোকৰ পৰাই কিনিব।

ম্যাদ উকলাৰ তাৰিখৰ যুক্তিটো। দাবীটো এই: আপুনি সদায় খোৱা চাহত বনোৱাৰ এবছৰ পিছৰ বেষ্ট বিফৰ তাৰিখ থাকে, তেওঁলোকৰটোত দুবছৰ, গতিকে আপুনি সদায় খোৱা চাহে দোকানত পাবলৈ “ইতিমধ্যে প্ৰায় 12 মাহ যাত্ৰা কৰি আহিছে”।

ইয়াত তিনিটা কথা ভুল, আৰু সেইবোৰে ইটোৱে সিটোক বঢ়াই তোলে।

প্ৰথমতে, সেয়া ম্যাদ উকলাৰ তাৰিখ নহয়। চাহত বেষ্ট বিফৰ তাৰিখ থাকে, যিটো মানৰ বিষয়ে কোৱা কথা, সুৰক্ষাৰ বিষয়ে নহয়। ম্যাদ উকলাৰ তাৰিখে কয় ইয়াৰ পিছত ইয়াক নাখাব। বেষ্ট বিফৰে কয় ইয়াৰ পিছত এয়া নিজৰ শ্ৰেষ্ঠ অৱস্থাত থাকিব বুলি আমি আৰু প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিওঁ। ইয়াক ম্যাদ উকলা বুলি কোৱাটোৱেই বাক্যটোক ভয়ংকৰ কৰি তোলে, আৰু পেকেটত থকা বস্তুটোৰ বাবে সেয়া ভুল শব্দ।

দ্বিতীয়তে, বেষ্ট বিফৰ কোনো যাত্ৰাৰ হিচাপ নহয়। সেয়া পেকেট কৰাৰ মুহূৰ্ততে ছপা হয় আৰু আগলৈ গণনা কৰে। আজি ৰাতিপুৱা বনোৱা এবছৰৰ তাৰিখ থকা পেকেট এটাই ক’তো যাত্ৰা কৰা নাই। বাৰ মাহৰ তাকত থকাৰ সময়ক বাৰ মাহ বাটত থকা বুলি পঢ়াটো লেবেলখন উলটাকৈ পঢ়া, ঠিক যিদৰে দহ বছৰৰ পাছপৰ্ট মানে দহ বছৰ বিদেশত কটোৱা নহয়।

তৃতীয়তে, আৰু এই অংশটোৱেই চাহ খোৱা এজন মানুহক ৰখোৱা উচিত: চাহৰ ক্ষেত্ৰত দীঘল তাৰিখটোৱেই দুৰ্বল দাবী। বন্ধ পেকেটৰ চাহ খাদ্য পচি যোৱাৰ দৰে পচি নাযায়। সেয়া পাতল পৰি যায়, প্ৰথমে গোন্ধ, আৰু এই কথাটো আমি চাহ ৰখাৰ বিষয়ে আমাৰ নিজৰ পৃষ্ঠাত বহলাই কৈছোঁ। গতিকে দুবছৰৰ বেষ্ট বিফৰ মানে এনে এজন নিৰ্মাতা যিয়ে নিজৰ চাহক চৌবিশ মাহলৈকে ভাল বুলি ক’বলৈ সাজু। এবছৰৰ তাৰিখ মানে এনে এজন নিৰ্মাতা যিয়ে তাক বাৰ মাহলৈকে ভাল বুলি ক’বলৈ সাজু। যি সামগ্ৰীৰ গোটেই মূল্যই গোন্ধ, তাত সৰু সংখ্যাটোৱেই কঠোৰ প্ৰতিশ্ৰুতি, নিকৃষ্টটো নহয়।

আৰু এই যুক্তিটোৱে তেওঁলোকৰ নিজৰ কথাৰ বিৰুদ্ধেই যায়। ব্ৰেণ্ডটোৰ মুখ্য কথাটো সতেজতা। দুবছৰৰ তাৰিখ থকা পেকেট এটা আইনগতভাৱে তেইশ মাহ পৰি থাকিব পাৰে আৰু তথাপিও তাৰিখৰ ভিতৰতে থাকিব। যদি সতেজতাই সঁচাকৈ মূল কথা, তেন্তে ছপাব লগা সংখ্যাটো হ’ল পেকেট কৰাৰ তাৰিখ আৰু পেকেটটো কিমান সোনকালে ওলাই যায়, আৰু ঠিক সেই সংখ্যাটোৱেই আমি আপোনাক বিচাৰিবলৈ কওঁ, যিকোনো মানুহৰ পেকেটত, আমাৰটোকে ধৰি।

ত্ৰিশ শতাংশ কম চাহ। এইটো ওপৰৰ সেই কাপ প্ৰতি তালিকাখনেই, ভইচঅভাৰত। 2.5 গ্ৰাম মাত্ৰাৰ ত্ৰিশ শতাংশ তল মানে 1.75 গ্ৰাম, যিটো সেই তালিকাখনৰ 1.8 গ্ৰামৰ সংখ্যাটোৱেই। এয়া চাহৰ কোনো গুণ নহয়; এয়া কিমান ব্যৱহাৰ কৰিব তাৰ নিৰ্দেশ। যিকোনো চাহৰ মাত্ৰা সেইদৰে কৰি দিয়ক আৰু পেকেটটো বেছি দিন চলিব। হিচাপটোও নিজৰ ফালে অলপ উদাৰ: 30% কম ব্যৱহাৰ কৰিলে এমাহৰ পেকেট এটা প্ৰায় তিয়াল্লিশ দিন চলে, “45 তকৈ বেছি” নহয়।

তিনিবিধ বিনামূলীয়া মছলা, আৰু কোনো ভেজাল নাই। আদা শুদ্ধ সিদ্ধান্ত, আৰু আমিও সেই কথাই কওঁ। লেমনগ্ৰাছ আৰু গোলাপ বেলেগ পানীয়, ভাৰতীয় চাহ নহয়, আৰু সেয়া দোষ নহয়, পছন্দৰ কথা। জানি থোৱা অংশটো হ’ল যে শুকান, আগতেই বটা মছলাই বাকচৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সোনকালে পাতল পৰে: সাজু মছলাৰ কৌটা এটা আধা শেষ হওঁতেই সৰহভাগ বাসি হৈ যায়, সেয়েহে আমি তাৰ ঠাইত পাত্ৰতে গুড়ি কৰা সতেজ আদাৰ পৰামৰ্শ দিওঁ। “কোনো ভেজাল নাই” মানে আকৌ সেই ৰঙৰ অভিযোগটোৱেই, বাকী সকলোৰে ফালে লক্ষ্য কৰা, আৰু ইয়াৰ বাবেও সেই একেই প্ৰমাণ লাগে।

প্ৰচাৰৰ বাজেটে কি কয়

চাওক যে সেই এটা ব্ৰেণ্ডেই কিমান প্ৰায় একে ধৰণৰ লেণ্ডিং পেজ চলায়: কড়া, কেৱল 599 ত, পাতল চাহ পাহৰক, এচিডিটিক বিদায়, আৰু লগতে আন কেইখনমান।

ছাইট পঢ়ুৱৈৰ বাবে এনেকৈ বনোৱা নহয়। এয়া ধন দি কৰা প্ৰচাৰৰ বাবে বনোৱা হয়: প্ৰতিটো প্ৰচাৰৰ ধৰণৰ বাবে বেলেগ পৃষ্ঠা, যাতে প্ৰতিটো বিজ্ঞাপনে নিজৰ মিলা ঠাইতে নামে। ভাৰতত ইনষ্টাগ্ৰামত সময় কটোৱা প্ৰতিজন মানুহে সেই বিজ্ঞাপনবোৰ দেখিছে যিবোৰৰ বাবে এই পৃষ্ঠাবোৰ আছে।

ইয়াত একোৱেই অসৎ নহয়, আৰু পাৰফৰমেন্স মাৰ্কেটিং ব্যৱসায় থিয় কৰাৰ বৈধ উপায়। কিন্তু সেয়া দামী, আৰু সেই খৰচটো কেৱল এটা ঠাইৰ পৰাই আহিব পাৰে। যেতিয়া এক কিলো চাহ ₹599 হয় তেতিয়া পাৰ্থক্যৰ এটা প্ৰকৃত অংশ আপোনাক কিনিবলৈ মনোৱাৰ খৰচ, ভিতৰত থকা বস্তুৰ নহয়।

আৰু এইটোৱেই সেই সৎ কাৰণ যে আমাক সহজে পোৱা নাযায়। আমি কেতিয়াও টেলিভিছনৰ স্লট কিনা নাই বা কোনো অভিযান চলোৱা নাই। দিনে প্ৰায় 4.5 লাখ কাপ চল্লিশ বছৰত দোকানৰ তাকত, কাউণ্টাৰত আৰু কাপত জয় কৰা হৈছে। এয়া বহুত লেহেম, আৰু ইয়াৰ বাবেই মুম্বাইৰ বাহিৰত আপুনি হয়তো আমাৰ নাম শুনা নাই। ইয়াৰ বাবেই চাহৰ দামো যিমান আছে সিমানেই।

গণেশ চাহ সঁচাকৈ ক’ত বেলেগ

• 100% অসম। আমি ব্লেণ্ড কৰোঁ, আৰু কেৱল অসমৰ বাগিচা আৰু এষ্টেটৰ পৰাই। ডুৱাৰ্ছ নহয়, তৰাই নহয়, দাম সামলাবলৈ অনা দক্ষিণ ভাৰতীয় পাত নহয়। অসম পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ মাল্টি আৰু তীক্ষ্ণ ক’লা চাহ আৰু একমাত্ৰ অঞ্চল যিয়ে গাখীৰ চাহক প্ৰকৃত গধুৰতা দিয়ে, সেয়েহে আমি কেৱল সেইটোৱেই কিনোঁ।
• এটা প্ৰণালী, কোনো শ্ৰেণী নহয়। আমাৰ ব্লেণ্ডৰ ওপৰত কোনো প্ৰিমিয়াম স্তৰ নাই আৰু তলত কোনো সস্তা স্তৰ নাই, যাৰ মানে কোনো দামী বস্তুক ভাল দেখুৱাবলৈ আপোনাৰ পেকেটৰ পৰা একো ৰখা নহয়।
• 1986 ৰ পৰা সেই একেই ব্লেণ্ড। এয়া প্ৰচাৰৰ কথা নহয়, এটা বাধা। যিসকল দোকানীয়ে এইটো ত্ৰিশ বছৰ ধৰি বিক্ৰী কৰি আছে তেওঁলোকে অলপ হ’লেও লৰচৰ হ’লে অভিযোগ কৰে, আৰু গোটেই ব্যৱসায়টো এই অনুশাসনতে চলে।
• দামত কোনো প্ৰচাৰ নাই।
• আপুনি আমাক পৰীক্ষা কৰিব পাৰে। FSSAI লাইচেন্স 11516021000874, মুম্বাই অঞ্চলত ডিমাৰ্ট আৰু ৰিলায়েন্স ৰিটেইলত উপলব্ধ, আৰু দুয়োৱে তালিকাভুক্ত কৰাৰ আগতে বিক্ৰেতাক পৰীক্ষা কৰে।

কাষে কাষে ৰাখি

আপুনি তেওঁলোকৰটো কেতিয়া কিনিব লাগে

সঁচাকৈ, আৰু আমি এইটো কৈ দিয়াটোৱেই ভাল বুলি ভাবোঁ আপুনি নিজে গম পোৱাতকৈ:

• যদি আপোনাক শক্তিতকৈ গোন্ধ বেছি লাগে, তেন্তে টাটা টি গোল্ডৰ দীঘল পাতৰ অংশটোৱে সেই কামটো কৰে যিটো আমাৰটোৱে নকৰে। সেই 15% এটা কাৰণতে আছে আৰু সেয়া কাম কৰে।
• যদি আপুনি কোনো নিৰ্দিষ্ট ব্ৰেণ্ডৰ লগত ডাঙৰ হৈছে, তেন্তে সেই স্মৃতিটো কোনো পছন্দ নহয় যাৰ লগত তৰ্ক কৰিব পাৰি, আৰু আমি কৰিবও নোখোজোঁ। চাহ সকলোতকৈ আগেয়ে অভ্যাস।
• যদি আপুনি মুম্বাই অঞ্চলৰ বাহিৰত আছে আৰু আজিয়েই দোকানৰ পৰা লাগে, তেন্তে আপুনি তেওঁলোকৰটো পাব, আমাৰটো নহয়।
• যদি আপুনি চাহ গাখীৰ অবিহনে খায়, তেন্তে কাৰোবাৰ পৰা অৰ্থডক্স পাত লওক। আমাৰটো গাখীৰৰ বাবে বনোৱা আৰু সেয়া অবিহনে বহুত ভোতা লাগিব।

নিজৰ ৰান্ধনিঘৰত এই কথাটো কেনেকৈ মীমাংসা কৰিব

ইয়াৰ পৰা একোকে বিশ্বাসত নল’ব, আমাৰটোও নহয় তেওঁলোকৰটোও নহয়। দুই তিনিটা সৰু পেকেট লওক আৰু প্ৰতিটোৰ এচামুচ সাধাৰণ পানীত, গাখীৰ অবিহনে আৰু চেনি অবিহনে, তিনি মিনিট বনাওক।

ৰঙৰ ঘনতা চাওক, লিকাৰখিনি পৰিষ্কাৰ নে ঘোলা, আৰু ঢোকৰ শেষত পৰিষ্কাৰ কামোৰ আছে নে নাই। তাৰ পিছত প্ৰতিটোৰ এটা কাপ সেইদৰেই বনাওক যিদৰে আপুনি সঁচাকৈ খায়। পোন্ধৰ মিনিট আৰু প্ৰায় আশী টকাই সেই প্ৰশ্নটো মীমাংসা কৰি দিয়ে যিটো যিকোনো ফালৰ যিমান লিখনিয়েই নহওক, মীমাংসা কৰিব নোৱাৰে, এই পৃষ্ঠাখনেও নহয়।