চাহ পাত কেনেকৈ ৰাখিব যাতে সেয়া পাতল নপৰে

বায়ুৰোধী, পোহৰ নসোমোৱা, ঠাণ্ডা আৰু শুকান, আৰু মছলাৰ পৰা আঁতৰত। চাহ ৰান্ধনিঘৰৰ আটাইতকৈ বেছি শুহি লোৱা বস্তুবোৰৰ এটা: সেয়া কাষত থকা প্ৰতিটো বস্তুৰ গোন্ধ ধৰি লয় আৰু নিজৰ গোন্ধ বতাহ, পোহৰ আৰু আৰ্দ্ৰতাক দি দিয়ে। খোলা পেকেট ভালদৰে ৰাখিলে মাহৰ পিছত মাহ ভাল থাকে। সেই একেই পেকেট মছলাৰ কৌটাৰ কাষত খোলা হৈ থাকিলে পোন্ধৰ দিনতে স্পষ্ট পাতল পৰি যায়।

কোনেও চাহ এই ভাবি নিকিনে যে তাক বাসি হ’বলৈ দিব, কিন্তু সৰহভাগ ৰান্ধনিঘৰে তাক এনেকৈ ৰাখে যে এইটোৱেই নিশ্চিত হৈ যায়। চাহক সঁচাকৈ কিহে ক্ষতি কৰে, গুৰুত্ব অনুসৰি।

চাহ পাত পাতল কিয় পৰে?

বতাহ। যিবোৰ উপাদানে চাহক গোন্ধ দিয়ে সেইবোৰ উৰি যোৱা ধৰণৰ, আৰু ইয়াৰ বাবেই আপুনি সেইবোৰক শুঙিব পাৰে। খোলা এৰি দিলে সেইবোৰ গুচি যায়। এইটোৱেই মুখ্য কাৰণ আৰু ইয়াৰ বাবেই বায়ুৰোধী কৌটা বাকী সকলো উপায় একেলগ কৰিলেও সেইবোৰতকৈ বেছি কাম কৰে।

আৰ্দ্ৰতা। চিটিচি দানা শুকান আৰু ফোপোলা আৰু ওদা বতাহৰ পৰা পানী টানি লয়, যিটো মুম্বাইত জুনৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰলৈ প্ৰকৃত সমস্যা। সেমেকা চাহে সোনকালে তীক্ষ্ণতা হেৰুৱায় আৰু এটা সীমাৰ পিছত তাত ভেঁকুৰ লাগে।

পোহৰ। পোনপটীয়া ৰ’দে চাহ নষ্ট কৰে, আৰু ইয়াৰ বাবেই সেয়া স্বচ্ছ পাত্ৰত নহয়, পোহৰ নসোমোৱা পেকেটত বিক্ৰী হয়। ৰ’দ পৰা তাকত থকা কাঁচৰ পাত্ৰটো সৰহভাগ ৰান্ধনিঘৰৰ আটাইতকৈ বেয়া কৌটা, যিমানেই ধুনীয়া দেখা নাযাওক কিয়।

তাপ। ওপৰত লিখা প্ৰতিটো কথা জুইশালৰ কাষত সোনকালে ঘটে।

গোন্ধ। এই কথাটোৱে মানুহক আচৰিত কৰে। চাহে গোন্ধ বহুত সহজে শুহি লয়। তাক হিং, নহৰু বা খোলা মছলাৰ কৌটাৰ কাষত ৰাখক আৰু কেইসপ্তাহমানৰ ভিতৰতে তাৰ সোৱাদ সেয়াই হৈ যাব।

তাক কেনেকৈ ৰাখিব লাগে?

শুকান চামুচ বাকীবোৰতকৈ সৰু কথা কিন্তু পেকেটটো আটাইতকৈ সোনকালে এইটোৱেই নষ্ট কৰে। পানী লগা চামুচৰ এবাৰ যোৱাই ইমান আৰ্দ্ৰতা আনি দিয়ে যে দলা বান্ধিবলৈ ধৰে, আৰু দলা বিয়পে।

চাহ ফ্ৰিজত ৰাখিব লাগে নেকি?

নালাগে। এই পৰামৰ্শ দিয়া হয় আৰু ভাৰতীয় ৰান্ধনিঘৰত চিটিচিৰ বাবে এয়া ভুল।

প্ৰতিবাৰ যেতিয়া ঠাণ্ডা কৌটাটো গৰম কোঠালৈ ওলাই আহে তেতিয়া ভিতৰৰ বস্তুৰ ওপৰত আৰ্দ্ৰতা জমা হয়। প্ৰতিদিনে এইটো কৰাটো চাহৰ বাবে আলমাৰীত পৰি থকাতকৈ বেয়া। ফ্ৰিজো গোন্ধেৰে ভৰি থাকে, আৰু চাহে সেইবোৰক বিচাৰি উলিয়াব।

ঠাণ্ডা, আন্ধাৰ আৰু বন্ধ, গোটেই নিৰ্দেশটো এইটোৱেই। বৰফৰ দৰে ঠাণ্ডা ইয়াৰ অংশ নহয়।

চাহ পাত কিমান দিন ভাল থাকে?

বন্ধ আৰু ভালদৰে ৰখা চাহ সেইদৰে বেয়া নহয় যিদৰে খাদ্য বেয়া হয়। সেয়া পাতল পৰে। পেকেটত ছপা হোৱা পেকিং তাৰিখটো চাওক, আৰু তাত লিখা ব্যৱহাৰৰ সীমাটোকে নিজৰ নিৰ্দেশক হিচাপে লওক।

পেকেট খোলাৰ লগে লগে সময়ে বহুত বেগেৰে চলিবলৈ ধৰে। ভালদৰে ৰখা খোলা পেকেটে কেইমাহমান নিজৰ চৰিত্ৰ ধৰি ৰাখে। বেয়াকৈ ৰখা পেকেট দুই তিনি সপ্তাহতে স্পষ্টকৈ মলিন হৈ যায়।

এইটো সেই আকাৰৰ পেকেট কিনাৰ ব্যৱহাৰিক যুক্তি যিটো আপুনি সঁচাকৈ শেষ কৰিব পাৰিব। কাপ প্ৰতি কিলোটো 250 গ্ৰামৰ পেকেটতকৈ সস্তা পৰে, কিন্তু কেৱল যদি আপোনাৰ ঘৰে তাক কেইমাহমানৰ ভিতৰতে খাই শেষ কৰে। দুজনে দিনত দুই কাপ খালে এক কিলো প্ৰায় সাত মাহৰ চাহ, যিটো খোলাৰ পিছত তাৰ আটাইতকৈ ভাল থকা সময়তকৈ দীঘল। দুটা 500 গ্ৰামৰ পেকেট, এবাৰত এটা খুলি, কিনাটোৱেই ভাল।

চাহ পাতল পৰিছে নেকি কেনেকৈ জানিব?

শুকানকৈ শুঙক। ভাল চিটিচিয়ে পেকেটৰ পৰাই মাল্টি আৰু তীক্ষ্ণ গোন্ধ দিয়ে। পাতল চাহৰ পৰা বহুত কম গোন্ধ আহে, বা পাতলকৈ আলমাৰীৰ গোন্ধ।

তাৰ পিছত এচামুচ সাধাৰণ পানীত গাখীৰ অবিহনে বনাওক। যদি ৰংটো পাতল আহে আৰু শেষত কোনো কামোৰ নাই, তেন্তে সেয়া গুচি গৈছে। গাখীৰ আৰু চেনিয়ে এইটো আপোনাৰ পৰা লুকুৱাই দিব, আৰু ঠিক ইয়াৰ বাবেই পৰীক্ষাটো সেইবোৰ অবিহনে কৰা উচিত।