চাহ খোৱাটো ক্ষতিকাৰক নেকি? কি সঁচা আৰু কি কেৱল দোহৰা কথা

নহয়, প্ৰায় সকলোৰে বাবে, আৰু এয়া দৰব বুলিও আমি ভাও ধৰিব নোখোজোঁ। দুটা প্ৰভাৱ সঁচা আৰু জানি থোৱা ভাল: সাঁজৰ লগত খোৱা চাহে সেই সাঁজৰ পৰা আপোনাৰ শৰীৰে লোৱা লোহাৰ পৰিমাণ কমাই দিয়ে, আৰু কেফিন প্ৰকৃত কেফিনেই। আপোনাক কোৱা বাকী কথাখিনিৰ সৰহভাগ হয় চাহটো কেনেকৈ বনোৱা হৈছিল তাৰ বিষয়ে, নহ’লে চাহৰ বিষয়েই নহয়।

যিসকলে সোৱাদৰ বিষয়ে নুসোধে, তেওঁলোকৰ পৰাই আমি আটাইতকৈ বেছি এই প্ৰশ্নটো পাওঁ। সাধাৰণতে এয়া কোনোবাই কোৱা কথা হিচাপে আহে: চাহে এচিডিটি কৰে, গাখীৰ চাহ খাব পৰা আটাইতকৈ বেয়া বস্তু, দিনে চাৰি কাপে আপোনাৰ কিবা এটা কৰি আছে। ইয়াৰ প্ৰায় একোৱেই সেইদৰে মীমাংসিত নহয় যিদৰে ইয়াক দোহৰা হয়, আৰু যিখিনি সঁচা সেইখিনি সাধাৰণতে মানুহে চিন্তা কৰা অংশ নহয়।

আমি চাহ বিক্ৰী কৰোঁ, সেয়েহে বাকীখিনি সেইটো জানিয়েই পঢ়িব। আমি সেই লেখাটোৱেই লিখিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ যিটো আমি বিচাৰিলোঁহেঁতেন যদি আমি চাহ বিক্ৰী নকৰিলোঁহেঁতেন।

চাহ খোৱাটো ক্ষতিকাৰক নেকি?

কাপটোত সঁচাকৈ কি আছে

ক’লা চাহ মানে পাত, পানী, আৰু আপুনি যি যোগ কৰে সেয়া। পাতৰ ভিতৰত যি তিনিটা বস্তুৱে আপোনাৰ ওপৰত কিবা কাম কৰে সেইবোৰ হ’ল কেফিন, পলিফেনল (সেই টেনিন যিয়ে মুখ শুকুৱায়), আৰু অতি সামান্য পৰিমাণৰ ফ্ল’ৰাইড।

কেফিন সেইটোৱেই যাক মানুহে দুয়োফালৰ পৰাই কম আন্দাজ কৰে। এচামুচ সমান চিটিচিৰে বনোৱা এক কাপ ভাৰতীয় গাখীৰ চাহত সেই একেই আকাৰৰ ফিল্টাৰ কফিৰ কাপ এটাত থকা কেফিনৰ প্ৰায় এক তৃতীয়াংশৰ পৰা আধা থাকে। এয়া একোৱেই নহয় এনে নহয়। এয়া কফিও নহয়।

লোহাৰ কথাটো সঁচা

এইটোৱেই সেই প্ৰভাৱ যিটো সঁচাকৈ জানি থোৱা উচিত, আৰু এইটোৰ কথাই কোনেও নকয়। চাহৰ পলিফেনলবোৰে উদ্ভিদজাত উৎসৰ লোহাৰ লগত লাগি ধৰে আৰু একেই সাঁজৰ পৰা আপোনাৰ শৰীৰে শুহি লোৱা লোহাৰ পৰিমাণ কমাই দিয়ে। এইটো ভালদৰে প্ৰতিষ্ঠিত আৰু ইয়াক লৈ কোনো বিবাদ নাই।

যদি আপুনি ৰক্তহীনতাত ভুগিছে, গৰ্ভৱতী, বা সৰহভাগেই নিৰামিষ খায়, তেন্তে এই কথাটোৰ গুৰুত্ব আছে, আৰু এই দেশৰ বহু সংখ্যক মানুহ সেই ধৰণৰ। যদি আপুনি তেনে নহয় তেন্তে ইয়াৰ গুৰুত্ব বহুত কম।

ব্যৱহাৰিক কথাটো: সাঁজৰ লগত বা সাঁজ খাই লগে লগে চাহ নাখাব। দুয়োফালে এঘণ্টা এৰি দিয়ক। গোটেই সালসলনিটো এইখিনিয়েই, ইয়াৰ কোনো খৰচ নাই, আৰু এই লেখাটোত খোৱাৰ বিষয়ে এইটোৱেই একমাত্ৰ পৰামৰ্শ।

কেফিন আৰু টোপনিৰ কথাটোও সঁচা

কেফিনৰ অৰ্ধায়ু কেইঘণ্টামান, অৰ্থাৎ আবেলিৰ কাপটো শুবৰ সময়তো আপোনাৰ ভিতৰত জোখিব পৰাকৈ থাকে। ইয়াত মানুহে মানুহে বহুত পাৰ্থক্য, আৰু সৰহভাগ মানুহে জানে তেওঁ কোনটো ধৰণৰ। যদি আপোনাৰ টোপনি বেয়া আৰু আপুনি আবেলি চাৰি বজাৰ পিছত চাহ খায়, তেন্তে আন কাকো দোষ দিয়াৰ আগতে এইটো এবাৰ পৰীক্ষা কৰি চোৱা উচিত।

“চাহে এচিডিটি আৰু আলচাৰ কৰে”

আলচাৰ হয় H. pylori সংক্ৰমণ আৰু কিছুমান বিষৰ ঔষধৰ পৰা, চাহৰ পৰা নহয়। এই কথাটো দশক দশক আগতেই মীমাংসা হৈ গৈছে আৰু এয়া মতামতৰ কথা নহয়।

তথাপি মানুহে যি অসুবিধাৰ কথা কয় সেয়া সাধাৰণতে সঁচা, আৰু ইয়াৰ দুটা সাধাৰণ কাৰণ আছে। সঁচাকৈ খালী পেটত কেফিনে পাকস্থলীৰ এচিড বঢ়ায়, সেয়েহে ৰাতিপুৱা আন একো নোখোৱাকৈ প্ৰথমেই চাহ খালে কিছুমানৰ অসুবিধা হয়েই। আৰু বেয়াকৈ বনোৱা চাহ, দহ মিনিট জোৰেৰে উতলোৱা, এনেদৰে ৰুক্ষ হয় যিদৰে শুদ্ধকৈ বনোৱা কাপ এটা নহয়। যদি আপোনাৰ চাহ তিতা, তেন্তে সেয়া বনোৱাৰ সমস্যা আৰু ইয়াৰ সমাধানো বনোৱাতে, আৰু পানীয়টোৱে আপোনাক সহ্য নহয় বুলি সিদ্ধান্ত ল’ৱাৰ আগতে এইটো বাদ দি চোৱা উচিত।

“গাখীৰ চাহেই আটাইতকৈ বেয়া ধৰণ”

চাহত গাখীৰ দিলে সেয়া ক্ষতিকাৰক হয় বুলি কোনো ভাল প্ৰমাণ নাই। গাখীৰে যি কৰে সেয়া হ’ল গাখীৰে যিখিনি যোগ কৰে সেইখিনি যোগ কৰা, আৰু চেনিয়ে যি কৰে সেয়া হ’ল চেনি যোগ কৰা।

এই চিন্তাটোৰ সৎ ৰূপটো এইটোৱেই। যদি আপুনি পাঁচ কাপৰ প্ৰতিটোতে তিনি চামুচ চেনি লয়, তেন্তে চাব লগা কথাটো পোন্ধৰ চামুচ চেনি, চাহ নহয়। এক কাপ চাহ স্বাস্থ্যকৰ খাদ্যও নহয়, বিপদো নহয়; এয়া অলপ চেনি থকা এটা গৰম পানীয়, আৰু চেনিয়ে কি কৰে সেয়া আপুনি আগৰ পৰাই জানে।

উত্তাপৰ কথাটো, যিটো সঁচাকৈ উত্তাপৰেই কথা

2016 ত ইণ্টাৰনেশ্যনেল এজেন্সী ফৰ ৰিছাৰ্চ অন কেন্সাৰে প্ৰায় 65°C তকৈ গৰম পানীয় খোৱাটোক মানুহৰ বাবে সম্ভাৱ্য কেন্সাৰকাৰক বুলি শ্ৰেণীভুক্ত কৰিছিল। ইয়াক “চাহে কেন্সাৰ কৰে” বুলি প্ৰচাৰ কৰা হয় আৰু সেয়া ইয়াত কোৱা কথা নহয়। সিদ্ধান্তটো গৰমে খাদ্যনলীৰ ক্ষতি কৰাৰ বিষয়ে, আৰু সেয়া সেই উত্তাপৰ যিকোনো তৰল বস্তুৰ ওপৰতে খাটে: কফি, চুপ, পানী।

জুইৰ পৰা নমাই অনা সতেজ চাহ তাতকৈ গৰম। আপুনি আৰামেৰে খাব পৰা চাহ নহয়। এইটো সেই কেইটামান ঠাইৰ এটা য’ত সাধাৰণ ভাৰতীয় অভ্যাসটোৱেই আগৰ পৰা নিৰাপদ, কাৰণ কোনেও চুলাৰ পৰা নমাই লগে লগে কাপটো নাখায়; সেয়া অলপ পৰি থাকে, সৰু গিলাচলৈ যায়, ঠাণ্ডা হয়। পৰামৰ্শটো হ’ল: কেইমিনিটমান ৰ’ব, যিটো আপুনি এনেও কৰিয়েই আছিল।

কিমান হ’লে বেছি

সকলোৰে বাবে খাটে এনে কোনো সীমা নাই। সুস্থ প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে সাধাৰণতে কোৱা কেফিনৰ ওপৰ সীমা দিনে প্ৰায় 400mg, আৰু গৰ্ভাৱস্থাত তাতকৈ কম; সাধাৰণ ভাৰতীয় কাপৰ হিচাপত সেয়া বহুত চাহ, সৰহভাগ মানুহে খোৱাতকৈ বেছি। যিসকলে বেছি সাৱধান হ’ব লাগে তেওঁলোকে সেয়া আগৰ পৰাই জানে: গৰ্ভাৱস্থা, লোহাৰ অভাৱ, হৃদস্পন্দনৰ কিছুমান অৱস্থা, আৰু যিকোনো মানুহ যাক তেওঁৰ চিকিৎসকে সেয়া কৈছে।

আমি আপোনাক যি নক’ম

আমি আপোনাক এইটো নক’ম যে চাহ আপোনাৰ হৃদযন্ত্ৰৰ বাবে ভাল, বা সি চৰ্বি জ্বলায়, বা তাত থকা এণ্টিঅক্সিডেণ্টে আপুনি অনুভৱ কৰিব পৰা কিবা এটা কৰিব। ভাৰতত এই দাবীবোৰ এটা ভাল কাৰণতে নিয়ন্ত্ৰিত, বিশেষকৈ চাহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰমাণখিনি প্ৰচাৰে বুজোৱাতকৈ পাতল, আৰু এনে দাবী গ্ৰহণ কৰিবলৈ চাহ কোম্পানী এটাই আটাইতকৈ শেষৰ ঠাই।

আমি যি ক’ম সেয়া তাতকৈ সৰু আৰু আমাৰ মতে সেয়া সঁচা: শুদ্ধকৈ বনালে, ভাল পাতৰ পৰা, চাহ এনে এটা গৰম পানীয় যিটো বহু সংখ্যক মানুহে বহু দিন ধৰি প্ৰতিদিনে খাই আহিছে আৰু সেয়া সমস্যা হোৱা নাই। যদি আপোনাৰ কোনো ৰোগ আছে, তেন্তে চাহ বিক্ৰেতাক নহয়, চিকিৎসকক সোধক। যদি আপোনাৰ চাহ ৰুক্ষ লাগে আৰু আপুনি ভাবিছে যে পানীয়টো আপোনাক সহ্য নহয়, তেন্তে এৰি দিয়াৰ আগতে এবাৰ শুদ্ধকৈ বনাই চাওক।