Skip to content

ਚਾਰ ਪਰਖਾਂ, ਚਾਰੇ ਮੁਫ਼ਤ, ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਤਾਂ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਗਲਾਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਮਿਲਾਵਟ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਹੀ ਹਨ: ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰੰਗ, ਨਿਚੁੜੀ ਹੋਈ ਪੱਤੀ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ੀ ਬਣਾ ਕੇ ਵੇਚਣਾ, ਜਾਂ ਚਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਭਾਰ ਵਧਾਉਣਾ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਸਾਡੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।

ਚਾਹ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਵਟ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਪਰਖਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਪੁੱਠੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਇਹ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਕੀ ਸਭ ਦੀ ਚਾਹ ਮਿਲਾਵਟੀ ਹੈ; ਪਰ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਕਿ ਜੋ ਪੈਕਟ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਖਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਪਰਖ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸੋ ਪਰਖਾਂ ਇਹ ਰਹੀਆਂ। ਸਾਡੀ ਚਾਹ ਉੱਤੇ ਕਰੋ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਪੀ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਰੋ।

ਕੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਿਲਾਵਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?

ਕਦੇ ਕਦੇ, ਤੇ ਇਸ “ਕਦੇ ਕਦੇ” ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਾਫ਼ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਗੱਲ ਉਡਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਵੇਚਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਵਟ ਅਸਲੀ ਤੇ ਦਰਜ ਹੋਇਆ ਜੁਰਮ ਹੈ, ਤੇ ਖ਼ੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਮਿਆਰ ਕਾਨੂੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਜੁਰਮ ਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਐੱਫ਼ਐੱਸਐੱਸਏਆਈ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਹੇਠ ਚਾਹ “ਬਾਹਰੀ ਪਦਾਰਥ, ਪਾਏ ਹੋਏ ਰੰਗ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ” ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਬਣਾਵਟੀ ਰੰਗ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਧੁੰਦਲਾ ਇਲਾਕਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ: ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਗ਼ੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੈ।

ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜੁਰਮ ਲੇਬਲ, ਬੈਚ ਕੋਡ ਤੇ ਐੱਫ਼ਐੱਸਐੱਸਏਆਈ ਲਾਇਸੰਸ ਨੰਬਰ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਉਸ ਬਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾਂਡ, ਬਿਨਾਂ ਸੀਲ, ਬੋਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਤੋਲ ਕੇ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਖ਼ਤਰਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਸਨਅਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਖ਼ੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਏਨੀ ਵੱਡੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਆਸਾਮ ਦੀ ਹਰ ਫ਼ੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਐੱਫ਼ਐੱਸਐੱਸਏਆਈ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਥਾਂ ਕਿਸੇ ਪੋਸਟ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਪਰਖ 1: ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਪਰਖ

ਇਸ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦੇ ਦੋ ਮਿੰਟ, ਤੇ ਇਹੀ ਪਾਏ ਹੋਏ ਰੰਗ ਨੂੰ ਫੜਦੀ ਹੈ।

  1. ਸਾਫ਼ ਗਲਾਸ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਭਰੋ। ਠੰਢਾ, ਕੋਸਾ ਨਹੀਂ।
  2. ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਚ ਸੁੱਕੀ ਚਾਹ ਪੱਤੀ ਪਾ ਦਿਓ।
  3. ਦੋ ਮਿੰਟ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਓ ਤੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹੋ।

ਚੰਗੀ ਚਾਹ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਅਸਲੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਰੰਗ ਛੱਡਣ ਲਈ ਸੇਕ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦੋ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਦਾਣਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠੋਂ ਹਲਕਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਤਰਦਾ ਦਿਸੇਗਾ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਸਾਫ਼ ਹੀ ਰਹੇਗਾ।

ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰੰਗ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਛੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਦਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਲਹਿ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀਆਂ ਧਾਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦੋ ਮਿੰਟਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਲਾਸ ਰੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੰਗ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਹ ਨਹੀਂ ਘੁਲਦੀ, ਜਾਂ ਏਨੀ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਸੇ।

ਜੇ ਦਾਣੇ ਅਜੇ ਨਰਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੈ।

ਪਰਖ 2: ਗਿੱਲੇ ਟਿਸ਼ੂ ਵਾਲੀ ਪਰਖ

ਗੱਲ ਓਹੀ ਹੈ, ਬੱਸ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਬੂਤ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਵਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

  1. ਸਾਦਾ ਚਿੱਟਾ ਟਿਸ਼ੂ ਜਾਂ ਰਸੋਈ ਵਾਲਾ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਗਿੱਲਾ ਕਰੋ।
  2. ਗਿੱਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਕੀ ਚਾਹ ਦੀ ਚੁਟਕੀ ਖਿਲਾਰ ਦਿਓ।
  3. ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਰੁਕੋ, ਫਿਰ ਦਾਣੇ ਝਾੜ ਦਿਓ।

ਸਾਫ਼ ਚਾਹ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਿੱਥੇ ਦਾਣਾ ਪਿਆ ਸੀ ਉੱਥੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਗਿੱਲਾ ਭੂਰਾਪਣ। ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰੰਗ ਸਾਫ਼ ਧੱਬੇ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਸੰਤਰੀ ਜਾਂ ਭੂਰੇ ਲਾਲ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਦਾਣੇ ਪਏ ਸਨ।

ਗਿੱਲੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਉਂਗਲ ਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਲ਼ ਕੇ ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਇਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਪੋਟੇ ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਹ ਨਹੀਂ ਲਹਿ ਰਹੀ।

ਪਰਖ 3: ਨਿਚੁੜੀ ਹੋਈ ਪੱਤੀ ਵਾਲੀ ਪਰਖ

ਇਹ ਰੰਗ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਬਾਰੀਕ ਤੇ ਵੱਧ ਆਮ ਠੱਗੀ ਫੜਦੀ ਹੈ: ਉਹ ਚਾਹ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੁਕਾਈ ਗਈ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਰੰਗੀ ਗਈ, ਤੇ ਮੁੜ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

ਨਿਚੁੜੀ ਹੋਈ ਪੱਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਾਜ਼ੀ ਚਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਤੁਸੀਂ ਚੱਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਛੋਹ ਕੇ ਤੇ ਸੁੰਘ ਕੇ ਫੜ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਤਾਜ਼ੀ ਸੀਟੀਸੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਿਚੁੜੀ ਹੋਈ ਪੱਤੀ
ਕੀ ਵੇਖਣਾ ਹੈ ਤਾਜ਼ੀ ਚਾਹ ਨਿਚੁੜੀ ਜਾਂ ਵਰਤੀ ਹੋਈ ਪੱਤੀ
ਸੁੱਕੇ ਪੈਕਟ ਦੀ ਮਹਿਕ ਮਾਲਟੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿੱਠੀ, ਤੁਰੰਤ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੱਧਮ, ਧੂੜ ਵਰਗੀ, ਜਾਂ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਹ ਸਖ਼ਤ ਦਾਣੇ, ਜੋ ਉਂਗਲਾਂ ਹੇਠ ਛੇਤੀ ਨਹੀਂ ਭੁਰਦੇ ਸੌਖਿਆਂ ਹੀ ਭੁਰ ਕੇ ਬੂਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਸੁੱਕੇ ਦਾਣੇ ਦਾ ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹਾ ਭੂਰਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਸਾਵਾਂ ਸਪਾਟ, ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਅਕਸਰ ਵਾਧੂ ਗੂੜ੍ਹਾ
ਬਣਨ ਵੇਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਉਬਾਲੋ, ਫਿੱਕੀ
ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਚੀ ਪੱਤੀ ਤਾਂਬੇ ਰੰਗੀ ਭੂਰੀ, ਲਚਕਦਾਰ ਬੇਜਾਨ, ਸਲੇਟੀ ਭੂਰੀ, ਢਿੱਲੀ

ਆਖ਼ਰੀ ਸਤਰ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਛਾਣਨੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਤੀ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਚੰਗੀ ਆਸਾਮ ਸੀਟੀਸੀ ਤਾਂਬੇ ਰੰਗੀ, ਲਾਲੀ ਵਾਲੀ ਭੂਰੀ ਰਹਿੰਦ ਛੱਡਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਸਲੇਟੀ, ਬੇਜਾਨ ਪੱਤੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿੱਕਾ ਕੱਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਪਰਖ 4: ਤਰਨ ਤੇ ਕਿਰਕਿਰੀ ਵਾਲੀ ਪਰਖ

ਇਹ ਭਾਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਭੱਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਹੈ: ਵਜ਼ਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਈ ਗਈ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਚਾਹ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਬਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾਂਡ ਵਾਲੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਰੇਤ, ਮਿੱਟੀ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਬੂਰ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬੂਰਾ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਫੜੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਚਮਚ ਚਾਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਗਲਾਸ ਵਿੱਚ ਹਿਲਾ ਕੇ ਬੈਠਣ ਦਿਓ। ਚਾਹ ਦੇ ਦਾਣੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਗਿੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਤਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੇਤ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਸਿੱਧੀ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵੱਖਰੀ ਕਿਰਕਿਰੀ ਤਹਿ ਬਣ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗਲਾਸ ਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਹੀ ਚਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਦਿਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਲੋਹੇ ਦੇ ਬੂਰ ਲਈ ਸੁੱਕੀ ਚਾਹ ਵਾਲੀ ਪਲੇਟ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬਾਹਰੋਂ ਚੁੰਬਕ ਫੇਰੋ। ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਸੀਲਬੰਦ ਬ੍ਰਾਂਡ ਵਾਲੇ ਪੈਕਟ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਹੀ ਹੈ। ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਉਦੋਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬੋਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਚਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।

ਇਹ ਪਰਖਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੀਆਂ?

ਹੱਦਾਂ ਬਾਰੇ ਈਮਾਨਦਾਰ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੀ ਪਰਖ ਆਪਣੀ ਔਕਾਤ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਰ ਕੇ ਵਿਖਾਈ ਜਾਵੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਰਹਿੰਦ, ਭਾਰੀ ਧਾਤਾਂ ਜਾਂ ਰੋਗਾਣੂਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦੀ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਲੈਬ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਛਪਿਆ ਐੱਫ਼ਐੱਸਐੱਸਏਆਈ ਲਾਇਸੰਸ ਨੰਬਰ ਤੇ ਬੈਚ ਕੋਡ ਰਸੋਈ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਰਖ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਹਨ। ਸਾਡਾ ਨੰਬਰ ਹਰ ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਖ਼ਰੀਦੋ, ਵੇਖ ਲਵੋ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਛਾਪਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਆਲਟੀ ਨਹੀਂ ਮਾਪਦੀ। ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਾੜਾ ਕੱਪ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਪਤਲੀ, ਬੇਜਾਨ, ਬੂਰੇ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਲਈ ਗ਼ਲਤ ਗਰੇਡ ਦੀ। ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੇਠਲੀ ਹੱਦ ਹੈ, ਉੱਪਰਲੀ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਚਾਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੰਗੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪਰਖਣਾ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਕੋਈ ਪੈਕਟ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਫ਼ੇਲ੍ਹ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੋ?

ਪੈਕਟ, ਬੈਚ ਕੋਡ ਤੇ ਰਸੀਦ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਐੱਫ਼ਐੱਸਐੱਸਏਆਈ ਕੋਲ ਉਸ ਦੇ ਫ਼ੂਡ ਸੇਫ਼ਟੀ ਕਨੈਕਟ ਪੋਰਟਲ ਜਾਂ ਐਪ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਿੱਧੀ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਖ਼ੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਫ਼ਸਰ ਕੋਲ। ਨਮੂਨਾ ਲੈਣ, ਮਾਲ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਸੂਬੇ ਦੇ ਖ਼ੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੋਲ ਹਨ: ਹਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਮਜ਼ਦ ਅਫ਼ਸਰ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠ ਖ਼ੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਫ਼ਸਰ। ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਂਡ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਿਲਾਵਟੀ ਚਾਹ ਵੇਚੀ ਹੋਵੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਬਹਿਸ।

ਛੇਤੀ ਵੇਖਣ ਲਈ

  • ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਪਰਖ: ਜਿਹੜਾ ਰੰਗ ਦੋ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ ਉਹ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਸਲੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਸੇਕ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
  • ਗਿੱਲੇ ਟਿਸ਼ੂ ਵਾਲੀ ਪਰਖ: ਸਾਫ਼ ਚਾਹ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ ਮਸਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡਦੀ ਹੈ; ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰੰਗ ਧੱਬੇ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
  • ਨਿਚੁੜੀ ਹੋਈ ਪੱਤੀ: ਸੁੱਕੀ ਹੀ ਭੁਰਦੀ ਹੈ, ਮਹਿਕ ਨਾਂਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਕੱਪ ਫਿੱਕਾ, ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤਾਂਬੇ ਰੰਗੀ ਦੀ ਥਾਂ ਸਲੇਟੀ ਰਹਿੰਦ।
  • ਕਿਰਕਿਰੀ ਵਾਲੀ ਪਰਖ: ਰੇਤ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਵੱਖਰੀ ਤਹਿ ਬਣ ਕੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ। ਚੁੰਬਕ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
  • ਰਸੋਈ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਖ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਜਾਂ ਧਾਤਾਂ ਨਹੀਂ ਫੜਦੀ। ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਐੱਫ਼ਐੱਸਐੱਸਏਆਈ ਨੰਬਰ ਤੇ ਬੈਚ ਕੋਡ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
  • ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੇਠਲੀ ਹੱਦ ਹੈ।
  • ਇਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਰੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਛਾਪਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੀ ਇਹੀ ਹੈ।

ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਗਣੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਟੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ, ਜੋ 1986 ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਕੜਕ ਆਸਾਮ ਸੀਟੀਸੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਹੋਰ।

ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਏਨਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜਿਸ ਚਾਹ ਦੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, 100 ਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ 1 ਕਿਲੋ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਚਾਹ ਖਰੀਦੋ