ਚਾਹ ਦੇ ਗਰੇਡ: ਸਸਤੀ ਚਾਹ ਪੱਤੀ ਕੌੜੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਡਸਟ ਗੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਘੁਟਾਲਾ। ਉਹ ਚਾਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਗਰੇਡ ਹੈ, ਤੇ ਸਸਤੀ ਚਾਹ ਪੱਤੀ ਏਨੀ ਛੇਤੀ ਕੌੜੀ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੀਟੀਸੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਦਾਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਮੁਤਾਬਕ ਗਰੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਦਾਣੇ ਹੌਲੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗ਼ਲਤੀ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਬਰੀਕ ਡਸਟ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਰਫ਼ ਟੈਨਿਨ ਦਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਜਿਸ ਚਾਹ ਨੂੰ ਰੁੱਖੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੀ ਗਰੇਡ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਨਹੀਂ।

ਚਾਹ ਦੇ ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚਾਹ ਭਰਵੀਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੀ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਥੱਪੜ ਵਾਂਗ। ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਓਂ ਗ਼ਲਤ ਪੇਸ਼ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਸਸਤੀ ਚਾਹ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਮਹਿੰਗੀ ਚਾਹ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਡਸਟ ਵਰਤਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਚਾਹ ਦੇ ਗਰੇਡ ਕੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?

ਸੀਟੀਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੱਤਾ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਜਾਲੀ ਦਾ ਆਕਾਰ ਇੱਕ ਗਰੇਡ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਂ ਵਪਾਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹਨ, ਕੁਆਲਟੀ ਦੇ ਤਮਗ਼ੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਕਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ।

ਕੀ ਡਸਟ ਗਰੇਡ ਮਾੜੀ ਚਾਹ ਹੈ?

ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਬਹਿਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਗ਼ਲਤ ਹਨ।

ਚੰਗੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਡਸਟ ਚੰਗੀ ਚਾਹ ਹੀ ਹੈ, ਬੱਸ ਬਰੀਕ ਪੀਸੀ ਹੋਈ। ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਟੀ ਬੈਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੌ ਕੱਪ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖੋਖੇ ਲਈ ਇਹੀ ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲਗਭਗ ਤੁਰੰਤ ਰੰਗ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਮਾਂ ਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਖੋਖੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਉਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸਮੱਸਿਆ ਗਰੇਡ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਡਸਟ ਸਸਤੀ ਹੈ, ਪੈਕਟ ਛੇਤੀ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਹੜੀ ਗ਼ਲਤੀ ਬਹੁਤੇ ਘਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਗ਼ਲਤੀ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

ਸਸਤੀ ਚਾਹ ਪੱਤੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਕੌੜਾ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਕਿਉਂਕਿ ਡਸਟ ਤੇ ਉਬਾਲ ਦਾ ਮੇਲ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਘਰ ਦਾ ਪੂਰਾ ਤਰੀਕਾ ਹੀ ਉਬਾਲ ਦੁਆਲੇ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਨਿਚੋੜ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਚਾਹ ਨੂੰ ਹੋਰ ਛੋਟਾ ਤੋੜੋ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸਤ੍ਹਾ ਕਈ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੋ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਛੇਤੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ: ਰੰਗ, ਭਾਰ, ਮਹਿਕ, ਤੇ ਉਹ ਟੈਨਿਨ ਵੀ ਜੋ ਮੂੰਹ ਸੁਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡਾ ਦਾਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮਿੰਟਾਂ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਤੱਤ ਬਾਹਰ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰੁੱਖੇ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਅਜੇ ਨਹੀਂ। ਬਰੀਕ ਡਸਟ ਉਹ ਖਿੜਕੀ ਘਟਾ ਕੇ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸਟੀਲ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਓ: ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਤੇਜ਼ ਉਬਾਲ, ਫਿਰ ਦੁੱਧ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮਿੰਟ ਹੋਰ, ਜੋ ਢੰਗ ਦਾ ਕੜਕ ਕੱਪ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਡਸਟ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੇਲਾ ਪਹਿਲੇ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਤੇ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟੈਨਿਨ ਹੀ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ।

ਚਾਹ ਦੇ ਰੁੱਖੇ ਲੱਗਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਇਹੀ ਇੱਕ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਮਿਲਾਵਟ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਓਹੀ ਵਾਧੂ ਨਿਚੋੜ ਵਾਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਪੈਕਟ ਵਿਚਲਾ ਗਰੇਡ ਇਸ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣਾ ਕਿਤੇ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਗਰੇਡ ਖ਼ਰੀਦਿਆ ਹੈ?

ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਹਥੇਲੀ ਉੱਤੇ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖੋ।

ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ, ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਦਿਸਦੇ ਦਾਣੇ, ਮੋਟੀ ਸੂਜੀ ਜਿੰਨੇ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਚੁੱਕ ਸਕੋ ਤੇ ਜੋ ਦਬਾਉਣ ਉੱਤੇ ਬੂਰਾ ਨਾ ਬਣਨ: ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਲਈ ਬਣਿਆ ਢੰਗ ਦਾ ਵਿਚਲਾ ਸੀਟੀਸੀ ਗਰੇਡ।

ਆਟੇ ਵਰਗਾ ਬਰੀਕ ਬੂਰਾ ਜੋ ਹਥੇਲੀ ਉੱਤੇ ਪਰਤ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ ਤੇ ਝਾੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡ ਜਾਵੇ: ਡਸਟ ਗਰੇਡ, ਜਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਖ਼ੂਬ ਰਲਾਈ ਹੋਈ ਚਾਹ।

ਰਲਾ, ਯਾਨੀ ਕੁਝ ਦਾਣੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਬੂਰਾ: ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਆਮ ਸਮਝੌਤਾ। ਕੱਪ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਤਕੜਾ ਵਿਖਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਬੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਬਾਲਣ ਉੱਤੇ ਰੁੱਖਾ ਵੀ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜੀ ਪਛਾਣ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਚਾਹ ਸੱਠ ਸਕਿੰਟਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰੰਗ ਦੇ ਦੇਵੇ ਤੇ ਤੀਜੇ ਮਿੰਟ ਤੱਕ ਕੌੜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਬਰੀਕ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪੈਕਟ ਉੱਤੇ ਭਾਵੇਂ ਜੋ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ।

ਗਰੇਡ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਲਾਕਾ?

ਇਲਾਕਾ ਉੱਪਰਲੀ ਹੱਦ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਰੇਡ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਮਾੜਾ ਪੱਤਾ ਵੱਡੇ ਗਰੇਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਤਲਾ, ਫਿੱਕਾ ਕੱਪ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬਣਾਓ, ਕਦੇ ਦਿਲਚਸਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਆਸਾਮ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪੱਤਾ ਬਰੀਕ ਡਸਟ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਮ ਭਾਰਤੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਬਾਲਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੰਦੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਰੁੱਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: ਨਿਚੋੜਨ ਜੋਗਾ ਪੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਕਾਰ ਜੋ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਸਕੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਾਹ ਪੈਣਾ ਹੈ।

ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਾਂਡ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਰੀਕ ਕੱਟਣਾ ਪੈਕਟ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਸਸਤਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਰੰਗ ਛੇਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤੀਹ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਤਕੜਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਸਵੇਰ ਗ਼ਲਤੀ ਦੀ ਘੱਟ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਗਣੇਸ਼ ਚਾਹ ਕੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਉਂ

ਵਿਚਲੇ ਗਰੇਡ ਦਾ ਆਸਾਮ ਸੀਟੀਸੀ ਦਾਣਾ, ਨਾ ਭਾਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪਾਈ ਡਸਟ ਗਰੇਡ ਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਸਸਤੇ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਭਰਤੀ ਵਾਲਾ ਪੱਤਾ। ਕਿੱਲੋ ਭਰਨ ਦਾ ਇਹ ਮਹਿੰਗਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਤੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਕੱਪ ਲਈ ਇਹ ਬਣੀ ਹੈ ਉਹ ਘਰ ਦਾ ਕੱਪ ਹੈ: ਪੂਰੀ ਮਲਾਈ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਾ ਉਬਾਲ, ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਉਸ ਕੱਪ ਲਈ ਬਣੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਮਿੰਟ ਬਿਨਾਂ ਵਿਗੜੇ ਝੱਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਡਸਟ ਨਹੀਂ ਝੱਲਦੀ। ਸੋ ਦਾਣੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਨੁਸਖ਼ੇ ਦਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਵੇਰਵਾ ਨਹੀਂ, ਉਹੀ ਪੂਰਾ ਨੁਸਖ਼ਾ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਚਾਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ: ਹਥੇਲੀ ਉੱਤੇ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਖਾਂ ਵੀ ਕਰ ਲਵੋ।

ਛੇਤੀ ਵੇਖਣ ਲਈ

• ਗਰੇਡ ਦਾਣੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਆਲਟੀ ਨਹੀਂ। ਚੰਗੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਡਸਟ ਚੰਗੀ ਚਾਹ ਹੈ।
• ਛੋਟੇ ਕਣ ਛੇਤੀ ਨਿਚੁੜਦੇ ਹਨ: ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰਾ ਚੰਗਾ ਕੁਝ, ਫਿਰ ਟੈਨਿਨ, ਸਭ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਦੇ ਅੰਦਰ।
• ਭਾਰਤੀ ਘਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕਈ ਮਿੰਟ ਉਬਾਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਰੀਕ ਡਸਟ ਬਿਲਕੁਲ ਇਹੀ ਨਹੀਂ ਝੱਲ ਸਕਦੀ।
• “ਰੁੱਖੀ” ਕਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਬਹੁਤੀ ਚਾਹ ਗਰੇਡ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਮਿਲਾਵਟ ਸਮਝ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
• ਹਥੇਲੀ ਵਾਲੀ ਪਰਖ: ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਦਾਣੇ ਚੰਗੇ, ਆਟੇ ਵਰਗਾ ਬੂਰਾ ਬਰੀਕ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਤੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਾੜੀ ਗੱਲ।
• ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੰਗ ਤੇ ਤੀਜੇ ਮਿੰਟ ਤੱਕ ਕੁੜੱਤਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਬਰੀਕ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਚਾਹ।
• ਇਲਾਕਾ ਉੱਪਰਲੀ ਹੱਦ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਰੇਡ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।